On time, on budget

Tot onze grote verbazing zijn wij er na drukke weken van afscheidsmomenten, een verhuizing en de laatste voorbereidingen in geslaagd om zomaar op de geplande dag te vertrekken. Zondag 1 juli trokken wij voor het laatst onze voordeur (die ondertussen al niet meer onze voordeur was) achter ons dicht en stonden we op de stoep met onze volgepakte fietsen. Met passen, meten en brute kracht blijkt er ongelooflijk veel in een paar fietstassen te passen.

Om de transitie naar ons nomadenbestaan te begeleiden fietste Bouke deze eerste etappe naar Zandvoort met ons mee. Dit was meteen ook de start van ons 'training on the job' programma voor fietsconditie, met een leerzame windkracht 5 tegen. Dat dit een jaar gaat duren is nog onwerkelijk, net als dat we geen eigen huis meer hebben, behalve onze tent dan. We zijn ter compensatie de koffer met keukenspullen spontaan 'keuken' gaan noemen. ('Pak jij de keuken even?')

Een drang naar bekende routine lijkt ook andere campinggangers te hebben getroffen. Ben je niet op kantoor waar iedereen bij binnenkomst elkaar een vriendelijke lach en 'môrgen' toewerpt, dan zeg je gewoon môrgen tegen iedereen die je tegenkomt op weg naar het toiletgebouw. Ook onderweg is het risico op vereenzaming zeer klein. Net als bestuurders van hetzelfde merk en type auto's steken ook vakantiefietsers een handje naar elkaar op bij het passeren, en onze fiets-vrachtwagens zorgen voor veel aanspraak. ('Zo, jullie hebben wel veel bij je hè?' Nou inderdaad. 'Waar gaan jullie heen?' Marokko. 'Joh, écht?' Heus. Maar we zijn nog niet zo ver hè. 'Nee, wat een eind. Ongelooflijk. Succes hoor!' Ja dank u wel. Dahaaag!)

 

De Nederlandse kust is echt prachtig fietsen. We hebben alleen maar fietspad gehad, meestal helemaal weg van de autoweg, door mooie duingebieden. Een aanrader! En zonder bagage of met racefiets kom je in een dag een heel eind.

Na vier dagen zijn we aangekomen in een familiehuisje in Haamstede (jep, in Zeeland. Het valt niet mee die training on the job…). Hier zijn we de afgelopen drie dagen bijgekomen van het feit dat we daadwerkelijk zijn vertrokken. Tevens hebben we onze inpaktechnieken aangescherpt om de dagelijkse krachtmeting met de rekbaarheid van onze tassen te minimaliseren. Morgen verlaten we deze laatste veilige haven, into the great unknown…

 

België.

 

 

This entry was posted in Fietsen, Nederland. Bookmark the permalink.

4 Responses to On time, on budget

  1. Merel Willemsen says:

    Waarom heeft een Belg altijd een mes in de auto? Om de bocht af te snijden…
    Maar met een schaar gaat het schijnbaar ook. Daarom dus TJ. 😉

  2. Magda says:

    nou ja zeg! daar komen wij net vandaan – (van Westenschouwen) een paar stappen verwijderd van Haamstede. Inderdaad prachtig daar en een goed begin. Een week later en je had je broertje op kunnen zien treden in de enorme kerk in Brouwershaven. Hopelijk zijn jullie niet helemaal weggeregend… Maar daar zijn jullie binnenkort vanaf.
    Ziet er allemaal goed georganiseerd uit trouwens (behalve de pony dan natuurlijk). Ziet er stoer uit!

  3. TJ says:

    Klinkt goed! Heel veel plezier!

    Maar toch even, probeert men daar aan te geven waar het asfalt geknipt moet worden?

  4. Merlijn says:

    Nou nou, dat ziet er goed uit hoor, en een goed begin is het halve werk! Nou maar hopen dat je België wordt ingelaten met die pony van je… 😉

Comments are closed.