Over frankrijk

Je leert veel over een land als je er (langzaam) doorheen fietst. Die kennis willen wij jullie natuurlijk niet onthouden. Zo weten wij over Frankrijk:

Overwegend zeer vriendelijke mensen. Zo krijg je spontaan water aangeboden als je een band zit te plakken, komen mensen teruggelopen om te vragen of ze je kunnen helpen als je wat besluiteloos op een kruispunt staat en tonen mensen oprechte interesse in je reis en je fiets. We kregen zelfs croissants mee voor onderweg toen ze erachter kwamen dat we al helemaal uit Amsterdam waren gefietst en nog doorgingen naar Marokko. (En het is waar: daar heb je ook veel brandstof voor nodig. En bier bij aankomst.)

Fransen houden van oude auto rally’s. We zijn er verschillende tegengekomen, met prachtige oude exemplaren van het type ‘gemotoriseerde koets’, inclusief bijpassende kledij van de bestuurders. Keurig onderhouden en bewaard gebleven, waar wij een beetje jaloers van werden. Dat krijg je in nat en roestig Nederland niet zomaar voor elkaar.

Frankrijk is een fietsland. Dat hebben we eerder al bezongen, maar is zeker niet minder waar geworden. De Vélodysée is onverminderd indrukwekkend. Wij zouden er een ode aan wijden, ware het niet dat we jullie dat pretentieuze sinterklaasgedicht liever besparen (‘Pret voor twee langs de Franse zee, je maakt het mee op de velodysee’). Maar toch nog even hè: ongelooflijk wat mooi fietsen! En helemaal langs de kust! Door heel Frankrijk! Vrijwel geheel vrijliggend! Dat is toch wel een applausje waard. Overigens ook dat wij dat fietspad ondertussen geheel zijn afgefietst en geheel op eigen trapkracht aan de Spaanse kust zitten. Dat vinden we zelf nogal cool. (Pittoresk Spaans baaitje: ‘Jeetje Merel. Nou Kwin. Hier zijn we dus helemaal heen gefietst. Ja zeg! Het is me wat. Nog eens wat anders dan het Vondelpark.’)

De Decathlon maakt de dienst uit in Frankrijk. Op de camping zijn bijna alleen maar Quechua tenten te vinden (merk van de Decathlon). Vrijwel alle fietsen komen van een Decathlon merk. En de rugtassen. En surfboards. En slaapmatjes. En handdoeken. Die Quechua tenten zorgen overigens voor uitstekend camping-entertainment. Want ze zijn dan wel in 2 seconden op te zetten, het opvouwen vergt aanzienlijk meer vaardigheden. We hebben iemand een keer 2 uur bezig gezien, in groeiende wanhoop. We hebben ook iemand gezien die het opvouwen ook in 2 seconden deed. Heeft diepe indruk gemaakt.
Fransen houden van karaoke. Het is overal, onontkoombaar. De meest opvallende versie was op Ile de Ré, waar op een groot podium in een haven mensen achter elkaar (super)vals kwamen zingen. En daarna trots als een pauw hè, dat ze dat gedaan hadden. Tja, die droom…
Het is makkelijk reizen in Frankrijk. De reiziger wordt van alle gemakken voorzien. Veel overnachtingsmogelijkheden, goede infrastructuur, steeds meer Engels, heerlijke lunchingrediënten en smakelijke en betaalbare menu’s. Voor de lunch zijn er ook nog hele velden met picknicktafels beschikbaar. Op vrije dagen door de Fransen massaal gebruikt, inclusief tafelkleed, wijntje, parasollen en siësta. Ook zeer geschikt voor vakantiefietsers. En op campings is er ondanks de in het hoogseizoen populaire ‘complet’ bordjes vaak toch nog een plekje voor fietsers. (Desgevraagd zijn wij (heel) erg moe en is onze tent (heel) klein.) Dat je dan alles nog een lange trap op moet slepen of ergens achter een woonwagen staat is overigens geen reden om niet de volle hoogseizoen prijs te betalen.

Naast al deze unieke kennis over Frankrijk zijn er toch nog een aantal zaken die ons voor een raadsel zetten:

1) Waarom zijn op sommige velden de strobalen rond, en op andere langwerpig? Is dat een kwestie van welke machine in de aanbieding was, of graaft dit veel dieper?

2) Waarom betalen nog relatief veel fransen met cheques? Gewoon zomaar, in de supermarkt? Waarom nemen die winkels nog dat risico? En waarom die mensen de tijd om zo’n cheque in te vullen?

3) En als we het dan toch over cheques hebben, hoe zit het met die Cheques de vacances? Er worden o.a. etentjes, campings en hotels van betaald, maar wanneer krijg je zo’n cheque? Is dat een soort vakantiegeld? En moet je die uitgeven in eigen land?

4) Wat doen al die Franse jongeren met kleding aan waarin de Amerikaanse vlag is verwerkt? Heet dat ‘mode’?

Je ziet, er is al fietsende voldoende tijd tot nadenken.

En tot zover ook Frankrijk!

 

This entry was posted in Fietsen, Frankrijk. Bookmark the permalink.